Wprowadzenie relikwii świętych do kościoła to wydarzenie o głębokim znaczeniu duchowym i symbolicznym. Przypomina nam, że świętość nie jest pojęciem abstrakcyjnym, lecz rzeczywistością, która dokonywała się w konkretnym życiu ludzi – takich jak my. Relikwie są znakiem obecności tych, którzy przez swoją wiarę, oddanie i miłość do Boga stali się świadkami Ewangelii aż do końca.
To szczególna chwila dla całej wspólnoty parafialnej – zaproszenie do refleksji nad własną drogą wiary, do pogłębienia relacji z Bogiem oraz do czerpania inspiracji z życia świętych. Ich przykład uczy nas odwagi, pokory i wierności, nawet w trudnościach życia codziennego.
Niech obecność relikwii świętych w naszej bazylice będzie dla nas nie tylko powodem do dumy, ale przede wszystkim impulsem do przemiany serca. Niech przypomina, że każdy z nas jest powołany do świętości – tu i teraz, w zwyczajnych okolicznościach życia. Metropolita Krakowski – ksiądz Kardynał Grzegorz Ryś dokonał instalacji następujących relikwii przyniesionych przez przedstawicieli wspólnot parafialnych:
Zespół Charytatywny – relikwie drzewa Krzyża Świętego.
Oaza Dzieci Bożych – relikwie św. Józefa i Rafała.
Służba Liturgiczna – relikwie św. Stanisława BM
Domowy Kościół – relikwie św. Jana Pawła II papieża.
Rycerze Kolumba – relikwie bł. kardynała Stefana Wyszyńskiego.
Siostry Urszulanki – relikwie św. Urszuli Ledóchowskiej.
Chór Magnificat – relikwie św. Faustyny Kowalskiej.
Rada Parafialna – relikwie św. Floriana.
Róża Męska – relikwie bł. Jerzego Popiełuszki Kapłana i męczennika
Róża Żeńska – relikwie bł. Sancji Szymkowiak.
Akcja Katolicka – relikwie św. Barbary i św. Klemensa.
Róża Zofii Czeskiej – relikwie św. Zofii Czeskiej.
Schola – relikwie św. Teresy.
Świętość – jako jedna z cech Bożego charakteru – znaczy „inność”, „odłączenie”, „odseparowanie” od grzechu i nieprawości w dowolnej postaci. Obcowanie z Bożą świętością sprawiło, że zarówno prorok Izajasz, jak i Mojżesz czuli przerażenie. Światłość Bożego Oblicza zostawiła ślad na twarzy Mojżesza. Jednak jasność ta ustąpiła z czasem, nie była bowiem odnawiana bliską relacją Mojżesza z PANEM. Podobna wizja świętości Boga, jakiej dostąpił Izajasz, była też udziałem Jana Apostoła. Badając temat Bożej świętości, dowiadujemy się także, iż Bóg oczekuje, aby Jego lud sercem i myślami był odłączony od wartości tego świata i stał w gotowości do wyłącznej Jego dyspozycji.
Świadectwo o Bożej świętości składa również Boże Prawo, którego przesłanie jest na wieki utrwalone Bożą świętością i z tego powodu nigdy się nie zmienia. Ono bowiem ukazuje niezmierzoną doskonałość i świętość Boga, jakiej żaden człowiek nigdy nie będzie w stanie sam z siebie dosięgną. Żadna najmniejsza litera Prawa Mojżeszowego nie podlega zmianie, ponieważ Boża świętość jest niezmienna.
W Osobie Jezusa z Nazaretu Boża świętość zawitała na świat i w sposób jawny oraz przyjazny, bardziej niż kiedykolwiek wcześniej, ukazała ludziom swoje oblicze. Warto zwrócić uwagę na to, że o ile Bóg w Chrystusie był gotów zrezygnować z wielu swoich praw i przywilejów, o tyle nigdy nie zrezygnował ze swej świętości.
Relikwie umieszczone zostały w specjalnie przygotowanej gablocie blisko ołtarza św. Antoniego w nawie bocznej.