I niedziela października – w kaplicy Jana Pawła II trwa Jerycho Różańcowe, a my uczciliśmy Matkę Boską Różańcową w procesji z Najświętszym Sakramentem rozważając tajemnice radosne.
W Instytucie kończy się dzisiaj I święto Karpat – połączone z Eucharystią w 27 niedzielę zwykła. Modlitwie towarzyszyła kapela, góralskie śpiewy, przyniesione dary – owoce pracy baców i juhasów. Mszę św. sprawował kustosz sanktuarium i o. Jan – Paulin z Działu. Przychodzimy tu do Matki, by przy stole Słowa i Ciała Jej Syna – posilić siebie – witał zebranych i rozmodlonych ks. Proboszcz – jak dobrze, że umiemy dzielić się nawzajem naszą kulturą, bo choć wszyscy my z łuku Karpat, to inny nieco koloryt ma kultura rumuńska, słowacka, polska, czy podhalańska.
W homilii kaznodzieja nawiązał do pierwszych Słowian, Cyryla i Metodego, którzy stworzyli i język odrębny i alfabet – cyrylica zwany. Ale zauważyć można, że wszystkie odnogi maja źródło w chrześcijańskiej kulturze. Owocem takich spotkań jak dzisiejsze – jest poznawanie siebie nawzajem i wspólne budowanie, zwłaszcza pokoju. Wczoraj nagrodę Osobliwości Karpat odebrał Gheorghe Zamfir grający na Pamflecie, bo Piękno to jedno z imion Pana Boga. I przyczyna każdej Harmonii, Jedności. Nie wstydźmy się dawać świadectwo, choć nie jest to łatwe w dzisiejszych czasach. Bądźmy ludźmi, którzy noszą w sobie dziedzictwo i potrafią się nim dzielić, ubogacając innych. Nie wstydźmy się i przyznajmy się do Ewangelii. Ci, którzy budują – pozostają na wieki.
