Wigilia Paschalna w Roku Jubileuszowym rozpoczęła się przed bazyliką rozpaleniem ogniska i zapaleniem Paschału. Ks. Proboszcz wniósł tę woskową kolumnę do kościoła, który powili się rozświetlał,. Płomień się rozszerzał, by wreszcie rozbłysnąć wszystkimi światłami. Kustosz odśpiewał pochwałę tej niezwykłej świecy, dzieło pszczelego roju.
Weselcie się i radujcie – rozpoczął homilię ks. Piotr. Nadszedł czas na radosne ALLELUJA. Ale czym różni się ta noc od innych nocy – pytamy. Bo jest to noc niezwykła, gdyż oświetla ją światło Zmartwychwstałego Chrystusa. Dla nas to przejście z niewoli grzechu do wolności – to nasze z-martwych-powstawanie. Chrystusa możemy odnaleźć w Bożym Słowie, w Sakramentach, zwłaszcza w Eucharystii. Paschał – to znak NADZIEI. On płonie na początku i na końcu naszego życia ziemskiego. Liturgia pełna jest znaków – ogień i woda – dwa żywioły. Światło – rozprasza ciemności; woda – oczyszcza i ożywia. Pusty grób budził w ludziach i budzi do dzisiaj: zadziwienie, zalęknienie.
Dzisiejsza Ewangelia uczy nas 3 rzeczy:
- Bóg działa nawet gdy Go nie widzimy
- Grób jest pusty – zaproszenie do nowego życia
- Mamy być świadkami Ewangelii – przekazywać Dobrą Nowinę – bo świat współczesny potrzebuje świadków.
On ŻYJE i oby żył w każdym z nas.
Wysłuchaliśmy czytań ukazujących historię Zbawienia Twojego i mojego; odnowiliśmy przyrzeczenia chrztu świętego, i w procesji rezurekcyjnej przy biciu dzwonów ogłosiliśmy światu, że Jezus Zmartwychwstał. Alleluja.
